مرهم زخم های کهنه ام کنج لبان توست!
بوسه نمیخواهم،چیزی بگو.

“آنکه می گوید دوست ات می دارمخنیاگر غمگینی ستکه آوازش را از دست داده است.ای کاش …”

“باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازدکه مادران سیاه پوشداغ داران زیباترین فرزندان آفت…”

“اشک رازي ست لبخند رازي ست عشق رازي ست اشک آن شب لبخند عشقم بود. قصه نيستم که بگ…”

“سكوت آب مي تواند خشكي باشد وفرياد عطش؛ سكوت گندم مي تواند گرسنگي باشد وغريو پير…”