κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε κιόλας νεκροί.

“Κι μιὰ μέρα θέλω νὰ γράψουν στὸν τάφο μου: ἔζησε στὰ σύνοραμιᾶς ἀκαθόριστης ἡλι…”

“Ω απέραντη νοσταλγία για κάτι που πότε δεν ζήσαμεκι όμως αυτό υπήρξε όλη η ζωή …”

“Kαι σμίγουν και χωρίζουν οι άνθρωποικαι δεν παίρνει τίποτα ο ένας απ’ τον άλλον…”

“Θυμᾶσαι τὶς νύχτες; Γιὰ νὰ σὲ κάνω νὰ γελάσεις περπατοῦσα πάνω……στὸ γυαλὶ τῆς λ…”