هی !!!
ترک برمی‌دارد زمان، وقتی که دلی می‌بندی.

“پشت این پنجره جز هیچ بزرگ هیچی نیستقصه اینجاست که باید بود،باید خواندپشت این پن…”

“چه مهمانان بی دردسری هستند مردگاننه به دستی ظرفی را چرک میکنندنه به حرفی دلی را…”

“به ساعت نگاه می‌کنم:حدود سه نصفه شب استچشم می‌بندم تا مباد که چشمانت را از یاد …”

“برمیگردم با چشمانمکه تنها یادگار کودکی منندآیا مادرم مرا باز خواهد شناخت؟”