در زندگی زخم هایی هست که مثل خوره روح را آهسته در انزوا میخورد و میتراشد

“برای من بزرگترین معجزه همین است که وجود دارم.”

“هر چه نوشته و کاغذ داشتم، همه را نابود کردم. رختهای چرکم را دور انداختم تا بعد …”

“ما مُرده ها را نیایش می کنیم - ما گوساله سامری را ستایش می کنیم - ما پیشوا و قائ…”

“مرد میزبان: "گفت: «- من هیچ وقت در کیف‌های دیگرون شریک نبوده‌ام، همیشه یه احساس…”