بیمار خنده های توام بیشتر بخند
خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب

“مشت می‌کوبم بر درپنجه می‌سایم بر پنجره‌هامن دچار خفقانم، خفقانمن به تنگ آمده‌ام…”

“نه !هرگز شب را باور نکرده بودم چرا که در فراسوی دهليزهايش به اميد دريچه‌ای دل ب…”

“انکه اموخت به ما درس محبت میخواستجان چراغان کنی از عشق کسیبه امیدش ببری رنج بسی…”

“در پناه باده باید رنج دوران را ز خاطر بردبا فریب شعر باید زندگی را رنگ دیگر داد…”