این هوشی که به آن می نازیم و در هر ساعت به آن تفاخر می کنیم، در هر دقیقه ما را گول می زند.

“در زندگی زخمهایی است که روح را آهسته در انزوا می خورد ومیتراشد”

“مرد میزبان: "...- مخصوصا اتومبیل که با بوق و گرت و خاک، روحیهٔ شاگرد شوفررو تا د…”

“وای به حال مملكتی كه من بزرگ‌ترین نویسنده‌اش باشم.”

“این مردُم دِه را میگوئی بیچاره ها... از جانوران کمترند، آنچه که آنها را اداره میک…”