رگ هاي من است اين شهر كه به خواب رفته است

“شش وُ پنج دقيقه ي نيمروزخلاف عقربه هاي ساعت بر مدار كهنه اي چرخيده ايو اين آبشار…”

“نمي شد به بازي عقربه ها پايان دادبه ثانيه هاي شكسته برنمي گرديم روزهايي كه در پ…”

“زندگيِ گياهي ام تمام روز سردرد كلافه ام كرده بودشايد خوني از من رفته بودكه طاقتم…”

“آه، دم و بازدمِ شماترك هايي كه زيرِ خاك رگ كرده استعينِ بشقابِ چيني شكسته استآه، دم…”